Ik was deze keer maar niet van plan om het dag voor dag bij te houden, maar nu een maand later is het misschien toch goed om de operatie en de eerste maand herstel te beschrijven.
Als laatste op de vrijdag geopereerd.. dus wachten, wachten en nog eens wachten, en versneld van de uitslaapkamer weg.. gelukkig want daar kreeg ik op mijn lazer… ik mocht niet steeds zeggen dat ik zo’n pijn had. Moest op de knop drukken. Wist ik veel dat ik een morfinepomp had.. mogelijk hebben ze wel 100x geprobeerd om me dat duidelijk te maken maar dat werd me op de afdeling pas duidelijk.
nadat ik ook mocht draaien op de zij was de pijn meteen een stuk minder.
zaterdag de bekende bedrust en drainverwijderen. en zondag bed uit en op de kamer rondlopen.
Maandag de gangen op.
dus ook meteen maar naar buiten gegaan.. ik ben en blijf toch een buitenmens, dus rondje helicopterveld gelopen.
daarna kwam hes langs en zei dat als ik dat al kon, dan mocht ik naar huis.
ik kon vervoer regelen voor de dinsdag avond. ‘s avonds klokke 10 uur was ik thuis.
Natuurlijk had ik na een paar dagen toch een terugval omdat ik teveel deed.
maar dat resulteerde wel in het krijgen van zachte massages.
of het echt wat doet kan ik nog niet zeggen. misschien toch nog te hard?
ik moet echt weer goed leren om alles veel af te wisselen.
niet te lang dingen achter elkaar te doen en ik lig best nog veel vind ik.
maar…. er zijn ook grote vooruitgangen.
en ook bijkomende pijnen.
de cauda klachten zijn duidelijk toegenomen nog.. ik hoop dat dat weer weg gaat trekken.
het SI gedeelte is nog erg overbelast met alle gevolgen van dien.
maar dat komt allemaal wel goed.
het belangrijkste blijft om af te wisselen en alles maar kort achter elkaar te doen
maar dat is zo moeilijk!
Heel voorzichtig maak ik af en toe weer een foto. soms met mijn kleine cameratje en soms met het echte spul maar dat mag nog geen naam hebben. het belast toch nog teveel.
t wordt nu hard werken om 25 mei de avond op te kunnen blijven en me goed te kunnen houden voor de boekpresentatie. Ik denk dat ik die week maar iedere dag een massage aanvraag.
Voor zover even een beeld van mijn eerste maand… met vallen en opstaan wat herstel betreft.
steeds opnieuw grenzen leren voelen.

5 jaar is het prima gegaan. Na een herstelperiode van zo’n 2 jaar was mijn leven weer optimaal voor zover mogelijk natuurlijk.
Afgelopen zomer schoot het in mijn rug..
Daarvoor had ik ook wel al af en toe wat last van rug en uitstralingen maar prima mee te leven.
In december toch maar eens een afspraak met een nieuwe neuroloog gemaakt omdat ik periodiek door beide benen zakte.
MRi wees een hernia uit op L5-S1 niveau.
Contact met Dr. Hes leverde weer een nieuwe afspraak voor operatie op.
26 maart (5 jaar na mijn eerste operatie bij hem) ben ik aan de beurt.
Weer spondylodese. Oude schroeven worden meteen verwijderd. Die zijn niet meer nodig.
Natuurlijk is het even slikken dat je weer het hele traject in moet, maar ik heb steeds meer last en ben dus mega blij dat er nu eindelijk wat gaat gebeuren waarvan ik weer echt ga opknappen. het kost alleen tijd!

Door omstandigheden heb ik “toevallig” wel alles al voor elkaar. Ik hoef niet meer de trap op. Woon helemaal beneden en heb alles wat ik nodig heb om het lijf optimaal rust te geven.
we gaan er dus voor!
voor een snel herstel!

Lang.. heel lang heb ik niets van me laten horen maar helaas moet ik melden dat ik een nieuwe hernia heb zitten, direct onder het vastgezette gedeelte, dus nu op L5-S1.
Behandeling moet nog bekeken worden. Ik laat het maar open.
Het ging hartstikke goed tot ik in juli 2009 weer acuut door de rug ging wat tot op heden gewoon niet herstelt.
ergo… het wordt erger.
we zullen afwachten wat voor gevolgen dit heeft en hoe het verder gaat lopen.
Gelukkig heb ik mijn bed al beneden staan en krijg ik vanaf volgende week een hele tuinkamer er bij (grote ruimte) wat deels mijn slaapkamer zal worden. In ieder geval lekker helemaal beneden wonen.
geen moeilijke trap meer op.
ik houd jullie op de hoogte.

Lang.. heel lang heb ik niets van me laten horen maar helaas moet ik melden dat ik een nieuwe hernia heb zitten, direct onder het vastgezette gedeelte, dus nu op L5-S1.
Behandeling moet nog bekeken worden. Ik laat het maar open.
Het ging hartstikke goed tot ik in juli 2009 weer acuut door de rug ging wat tot op heden gewoon niet herstelt.
ergo… het wordt erger.
we zullen afwachten wat voor gevolgen dit heeft en hoe het verder gaat lopen.
Gelukkig heb ik mijn bed al beneden staan en krijg ik vanaf volgende week een hele tuinkamer er bij (grote ruimte) wat deels mijn slaapkamer zal worden. In ieder geval lekker helemaal beneden wonen.
geen moeilijke trap meer op.
ik houd jullie op de hoogte.

Ik ga het toch even hier neerzetten.
Sinds een maand of 2 ben ik heel voorzichtig het sporten aant opbouwen. Trainen noem ik het.
De afgelopen maanden.. (vanaf de zomer) heb ik eerst opgebouwd om langer te kunnen wandelen (soms wel 3 uur fotowandelen).
Nu wil ik meer aan de conditie gaan werken door wat korte snelle trainingen in te passen.
van de 5 min. lopen op de lopende band mocht ik max. 1 min. zachtjes rennen.
De eerste week was ik daar minstens 2 uur helemaal van buiten adem.
3x in de week een korte training, maar het leverde al snel verbetering op.
Ik blijf 3x per week trainen. Hardlopen en Crosstrainen.
Dat laatste doe ik vooral op zware stand met losse handen om mijn benen sterker te krijgen. Vooral mijn rechter bovenbeen is nog vrij zwak!
Het hardlopen zat op ongeveer 10 min. ofwel ongeveer 1,1 km in die tijd.. zachtjes hardlopen noem ik het.
Deze week heb ik de 10 min hardlopen wat harder kunnen doen (7,5km/uur) en daarnet heb ik 1,5 km kunnen rennen (6,5km/u) maar ik heb het volgehouden!
En daar gaat het om.
De opbouw moet langzaam. Doe ik teveel dan komt mijn klapvoet snel terug en ook de krampen weer, maar bouw ik het voorzichtig op, dan kan het net.

ivm. de sponsoractie ben ik nu ook aant fietsen. Alleen dat zitten is een probleem dus daar moet ik nog wat op zien te vinden.
Al met al zweet ik me t leplazerus, maar… ik doe het weer… en de conditie laat toch wel merken dat het hard nodig is maar toch ook effect heeft!
Het herstel gaat sneller, de zweetdruppels druppen goed, en ik kan het steeds langer volhouden!
En daar is het allemaal om te doen.

Wil je zelf ook weer het sporten oppakken… dan heb ik maar 1 tip…. neem de tijd.. bouw heel langzaam op…. met muizenstapjes.. en niet opbouwen als je last krijgt… doorgaan op hetzelfde niveua tot je niet meer met last reageert.. en dan pas weer een heel klein stappie er bij!
Als je daar goed naar luistert.. kan je aardig ver komen!
De marathon hoef ik niet te lopen, maar lekker een beetje kunnen hardlopen.. liefst buiten… dat zou ik heerlijk vinden als ik dat weer zou kunnen!

Jaja.. ik ben hard in training…
Vooral met lopen, omdat fietsen me zo moeilijk afgaat.. het zitten dan metname…
Maar nu is er bij Aangepast Sporten een hartstikke leuke sponsoractie gestart…

en daar ga ik natuuuuuurlijk aan meedoen!
IK vind dat wel een gigantische uitdaging na alles wat er gebeurd is.. en dus…
Wil je mij steunen, sponsor mij dan voor een (klein) bedragje per km die ik zelf fiets. Al het sponsorgeld komt tengoede aan het Zeldzame Ziekten Fonds.
De eerste week heb ik 20 km bij elkaar gefietst maar dat leverde toch behoorlijk wat problemen op.. dus ik stel mijn doel op 10km per week.
We moeten met zijn allen 8000km fietsen…
We moeten daar voor 6 sept. aankomen… maar er vallen vakantieweken uit natuurlijk en in de weekenden wordt ook niet gefietst.

Na lange tijd toch weer even een berichtje om ieder die hier komt lezen een gezond en gelukkig 2008 te wensen!

Opdat er aan de fysieke ellende maar eens een einde mag komen en een goeie oplossing voor al je problemen.

Met mijn rug en nek gaat het inmiddels heel goed. Ik wandel veel. soms wel 3 uur op een dag en dat is voor mij voor wat de laatste jaaaaaaaaaren betreft een wonder!
Ik geniet er dan ook op en top van. Moet natuurlijk wel oppassen hoe en wat ik doe maar dat is logisch na alles wat er met de wervelkolom gebeurd is.

Ik wens de lezers hier dan ook net zo’n goeie vooruitgang als ik het afgelopen jaar gemaakt heb!

De controle was goed. Ik ben door dr. Hes ontslagen. Hoef dus niet meer terug te komen.
Nek is wel barslecht maar er zitten ook meevallertjes in. En het belangrijkste… ik voel me gewoon goed, kan omgaan met de restverschijnselen van de caudacomplicaties en ben behoorlijk in training.. Geen revalidatie maar gewoon zelf de dagelijkse dingen uitbreiden. Veel wandelen (en fotos maken), auto rijden uitbreiden, en gewoon steeds meer doen.
Fietsen? daar is nog niet veel van terecht gekomen, maar dat komt ook nog wel.
Ik moet even het vertrouwen in dat ding gaan terugwinnen. Hopen dat alles het nu wel blijft doen.
Ik wil het stuk van nek en rug eigenlijk afsluiten. Ik wik niet meer bezig zijn met mijn beperkingen. Ik wil mijn mogelijkheden verder uitbreiden. Van daar dat dit het laatste bericht op mijn log zal worden. Tenminste….. wat mijn klachten betreft.
Ik heb een ander log over mijn fotografie en mijn wandelingen in de natuur.
Bij deze ben je van harte uitgenodigd om daar verder te lezen!
http://www.efraa.nl
Voor vragen blijf ik natuurlijk beschikbaar, en mijn hele verhaal staat ook nog wat beknopter op mijn site http://www.hinkeltje.nl

Ik ga zo op stap voor mijn laatste controle naar dr. hes.
Voor het eerst ga ik het hele stuk helemaal alleen rijden. Vorig jaar heb ik het hele stuk wel gereden maar had ik nog 2 meekijkers mee.. nu moet ikhet zelf doen.. als tomtom zich maar goed blijft gedragen!

Eerst fotos maken bij bollen, dan door naar hes, en dan door naar middelheim. Gezellig bij inez op bezoek en daarna met jose mee naar het appartement.

We zien wel wat we gaan doen en hoe het loopt. IK heb er zin in. even 2 dagen antwerpen. Vakantie dus!

Afgelopen week ook de neuroloog hier in hilversum gesproken. Die geeft me toch een reeeler beeld dan de NP. maar goed de neuroloog kent me al meer dan 10 jaar!
Hij stelt een cognitieve training voor en verwacht daar toch wel veel van in mijn geval. Nadat ik hem op het goeie spoor had gezet wist ie ineens wel een ingang waar ik terecht kon zonder tussen de oude mensen terecht te komen. U heeft een gericht programma nodig en niet een standaard iets.
De trappenberg zou een te uitgebreid programma worden dus ik stelde voor om buiten revacentra te gaan kijken. cognitieve trainingen worden ook wel particulier aangeboden leek mij.
Hij gaat er werk van maken en ik hoor deze week van hem (verwacht het niet maar misschien betert ie zijn leven!)
Zo even een ontbijtje, de auto inladen en dn kan ik vertrekken.. Ik heb er zin in.. Inez en Jose, ik kom er aan.. maak jullie borst maar nat!

En jahoor hij is binnen!
Mijn Sinner 3wiel ligfiets met nog wat extra aanpassingen (die als het goed is vandaag binnen komen)
Ik heb er al 2 korte proefritjes op gemaakt. Kort ging goed dus!
Dit weekende wordt het mooi weer, dus kan ik er lekker op uit trekken!!
Ik houd jullie op de hoogte van mijn fietstochten!
Met nog een speciaal nekkussentje onder den derriere moet het helemaal gaan lukken!